Monday, July 30, 2007

στην υγειά μας και στη σπάνια ομορφιά μας


Στις συναντήσεις με το σόι μου υπάρχουν πάντα ακούσματα από φωνές ελαφρά τραγουδιστές, ανακατεμένα με μυρωδιές από φαγητό, γυναικεία αρώματα, λουλούδια και με διάχυτη μια αίσθηση έντασης να υποβόσκει μόνιμα. Η χθεσινή βραδιά έχρηζε μιας λανθάνουσας μεγαλοπρέπειας , όλο το σόι μαζεμένο για το γάμο μιας αγαπημένης μου ξαδέρφης, που τιμήσαμε πριν την αναχώρηση της για την Κύπρο όπου και θα διαμένει μόνιμα πλέον.
Στην κορυφή του τραπεζιού κάθησε η θεία Τ, η μεγαλύτερη κόρη απ'όλες καθώς και η "στηλοβάτης" της οικογένειας λόγω του πρόσφατου θανάτου της γιαγιάς, αλλά και λόγω κυβικών. Σε όλο το υπόλοιπο τραπέζι περίπου τριάντα άτομα, το ογδόντα τις εκατό γυναίκες. Όταν γεννιέται αγόρι στο σόι μου, όλοι πανηγυρίζουν λες και κέρδισαν οι γονείς του το τζόκερ. Μεγάλες στιγμές.
Η Κ μία από τις πολλές ξαδέρφες μου, όταν με συνάντησε στην εκκλησία νωρίτερα μου φώναξε από μακριά να πάω κοντά της, καθώς οι υπόλοιπες ξαδέρφες την κοιτούσαν ήδη με μισό μάτι και θα έλεγα ότι ελαφρώς την έκραζαν, κάτι που κάνουν και για μένα κατά καιρούς, αλλά δεν πειράζει, έχει και στα μέρη τους ξύδι. Μου ζήτησε να καθήσουμε δίπλα δίπλα μετά στο τραπέζι, γιατί είχε πάνω από χρόνο να με δει και ήθελε να τα πούμε.
Είναι μια κοπέλα με ομορφιά εξότικ, με κατάμαυρο μαλλί, πολύ ωραίο σώμα, και ένα τατού στη πλάτη. Αλλά έχει ένα κακό για τα δικά μου δεδομένα. Ντύνεται χειμώνα-καλοκαίρι στα μαύρα και βάφεται πάρα πάρα πολύ έντονα. Το δεύτερο ειδικά, όταν το αντικρίζω με χτυπάει στα μάτια. Κακό στην επιδερμίδα της κάνει. Οι υπόλοιπες ξαδέρφες λένε πως οι πενταετείς σπουδές της Κ. στην Πάτρα έκαναν όλη τη ζημιά, γιατί έβαλε σκοπό να γίνει βασίλισσα του πατρινού καρναβαλιού, όλο τον χρόνο όμως. Επίσης από κάποια ειπώθηκε πως τατουάζ βαράνε οι άνθρωποι που έχουν ψυχολογικά τραύματα. Κόντεψα να χάσω το μυαλό μου... Θυμήθηκα ωστόσω κάτι άλλα ξεκατινιάσματα του παρελθόντος που είχαν λάβει χώρα για την αφεντιά μου καθώς πάντα νόμιζαν ότι τις σνόμπαρα όταν δεν έπαιρνα μέρος σε τελετές φτυάρι-τσάπας-κομπρεσέρ, τις οποίες διοργάνωναν σε κλάσματα δευτερολέπτου για φίλους ή συγγενείς. Δεν μπορούσαν να με πιάσουν πουθενά. Οπότε δεν ήμουν μια καλή ξαδέρφη.
Όπως και να’χει, η Κ είναι καλό παιδί, απλά διαφορετική από τις υπόλοιπες τους, λόγω ιδιοσυγκρασίας αλλά και λόγω εμφάνισης, καθ’ότι και κορμάρα. Η μία από τις απέναντι εξαδέρφες, τέρμα ρομαντική και σε κατάσταση μόνιμου παλιμπαιδισμού που έχει ενταθεί τη τελευταία διετία, είδε κάποιον που πουλούσε μπαλόνια-ζωάκια και αποφάσισε να αγοράσει ένα μπαλόνι πασχαλίτσα για να το πάρει σπίτι, τόσο που της άρεσε. Εντάξει λοιπόν, μπαλόνι πασχαλίτσα. Το αγόρασε και το έδεσε στη καρέκλα της μέσ’τη χαρά, το κοριτσάκι των τριανταδύο ετών.
Μιλήσαμε, ήπιαμε τα κρασάκια μας, ρίξαμε και πέντε γύρες νησιώτικους χορούς να τιμήσουμε το ζεύγος. Κατά τις δώδεκα εμφανίστηκε ένας σερβιτόρος με ποτήρια και ένα μπουκάλι σαμπάνιας, λέγοντας στη Κ ότι το στέλνει το τραπέζι με τους φίλους του γαμπρού. Η Κ γέλασε και ευχαρίστησε με ένα νεύμα τη παρέα. Ο σερβιτόρος ξετύλιξε το συρματάκι και με μιά κίνηση απελευθέρωσε το φελό από το στόμιο της σαμπάνιας, με τον πατροπαράδοτο τρόπο. Έκανα ένα «α!» γιατί πάντα με τρομάζει ο ήχος της σαμπάνιας, αλλά αυτή τη φορά περισσότερο γιατί ο ήχος υπήρξε πιο δυνατός. Ο φελός είχε εκτιναχθεί θεαματικά σκάζοντας το μπαλόνι πασχαλίτσα. Ω ρε γλέντια... Η αδερφή μου αναφώνησε γούρι-γούρι, εγώ είχα χαμηλώσει το βλέμμα κατακόκκινη από χαρά, ενώ η Κ έλεγε στην «απέναντι» ξαδέρφη ότι μόλις δει τον πακιστανό θα πάει να της πάρει ένα ίδιο μπαλόνι.
Η αδερφή μου και’γω ήπιαμε «για το καλό» δυό γουλιές σαμπάνια και εξαφανιστήκαμε για το σπίτι.

15 Comments:

Blogger Tradescadia said...

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο!!! Ειδικά εκεί με το τσίρκο έριξα πολύ γέλιο! Καλημέρα Δεσποσυνάκι μου!

30/7/07 10:16 AM  
Blogger LikeToBite said...

Έχει πλάκα να ακούς ιστορίες από σόγια! (όχι αυτό που τρώγεται...)

καλημέρα σας

30/7/07 1:24 PM  
Anonymous Βουκεφάλας said...

Τα σέβη μου για την αυθεντικότητα της ξαδέρφης και για τη στάση σου απέναντι στη στάση των συγγενών με το φτυάρι!
Στη υγιειά σας λοιπόν και στη σπάνια ομορφιά σας, και δεν εννοώ την εμφανισιακή.

30/7/07 2:27 PM  
Blogger Sigmataf said...

Reeeeeeeeeeeeeeeeeee











μαζεψτε την
ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!





ΧΕ!












Γαμάτο φιλαράκι μου καλό.

30/7/07 8:23 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Tradescadia συνέβησαν και άλλα πολλά (βλ. αποκεφαλισμός μπαλονιού-τίγρη από ανεμιστήρα οροφής..) :)

LikeToBite καλημέρα και σε εσάς! Απλά μερικές ιστορίες δεν είναι πάντα ευχάριστες όπως βλέπεις. Δεν έμαθα τι παίχτηκε στη συνέχεια. Είχα ήδη φύγει..

Βουκεφάλα! μα και βέβαια αγαπητή γνωρίζω ότι δεν αναφέρεστε στην εμφανισιακή. Εσείς ποτέ!

Sigmataf δεν μαζεύομαι με τίποτα. Και ούτε και'συ φιλαράκι μου!!

30/7/07 11:10 PM  
Blogger Ghost-hunter-gr said...

Βρε Δεσποσυνάκι, τι ωραίο είναι αυτό το αυγουλάκι με ποδαράκια που έβαλες στο banner? Απο πού είναι?

31/7/07 1:34 PM  
Blogger [Germanos] said...

μου θυμησε σκηνη απο το steel magnolias (την γνωστη ταινια των 80'ς)

ευγε !

31/7/07 2:07 PM  
Blogger Кроткая said...

καλά όλα τα άλλα, αλλά γιατί μας πείραξε το μπαλόνι πασχλίτσα? :(

(πού να δεις την συλλογή μου Hello Kitty δλδ...)

:(

για τα φτυάρια του σογιού πάντως, χα, θα είχα να συνδράμω κι εγώ 2-3 τόμους...

31/7/07 11:14 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Hunter δεν θυμάμαι. το είχα καιρό στο "συρτάρι" μου!

Γερμανέ
μου εξιτάρεις τη περιέργεια. την ταινία δεν την έχω δει..

Κροτκάγια δεν έχω πρόβλημα με αυτό.
Μόνον τον Tweety μισω. Μισώ!

1/8/07 12:01 AM  
Blogger Καπετάνισσα said...

"...τα φάγαμε τα νιάτα μας σε γάμους και βαφτίσια", λέει η Πρωτοψάλτη, αλλά τουλάχιστον είχαμε και τα χαχανητά που προκαλούσαν τα καμώματα του σογιού να διασκεδάζουμε ανίες.

Χάλι μαύρο το συγγενολόι αν αφεθείς στη ρότα του.
Εργολαβίες τα θαψίματα, ψου και μου και σούσουρο στις δημόσιες εκδηλώσεις κι αν δεν έχεις χιούμορ να το γελάς, άστα να πάνε!

Φιλί μικρή!
Και στα δικά σου...
:)

1/8/07 12:25 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Καπετάνισσα!
στις χαρές μας!

1/8/07 12:43 AM  
Blogger Attalanti said...

Ήσουν κακή ξαδέρφη γιατί δε συμμετείχες στο θάψιμο... Συμπάσχω. Στην υγειά σου, κούκλα! Άσε τις πασχαλίτσες να σκάνε από το κακό τους! Καλό καλοκαιρινό μήνα!

2/8/07 3:22 PM  
Blogger Gia said...

Νομίζω πως τα οιογενειακά τραπέζια με τα "σόγια" κλπ είναι κάτι το τελείως ελληνικό κι έτσι,λίγο έως πολύ,ξέρουμε όλοι την εμπειρία!

Ενα τέτοιο μπαλόνι μου είχαν πάρει στα 9 μου,στην Έκθεση,στη θεσσαλονίκη και έκλαιγα απαρηγόρητη γιατί το πήρε ο αέρας ψηλά χωρίς καν να το καταλάβω.

6/8/07 10:03 AM  
Blogger ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ said...

Συμπάσχω με ...το σόι σου!!!
Εξαιρετικό κείμενο και σου ανακοινώνω ότι κλέβω την ατάκα για τις "τελετές φτυάρι-τσάπα-κομπρεσέρ" και στο εξής θα τη χρησιμοποιώ συχνά σε αναφορές και για άλλες, εξω-οικογενειακές τελετές.

14/8/07 4:25 PM  
Anonymous tinak said...

epatha plaka me to keimenaki
mpravo soy kopelara mou.
pes ta se parakalw....
thelw kairo na grapsw kati gia to soi mou kai prospathw na thimithw an yparxei kaneis apo aytous pou kserei to blog mou. an nai den prepei na to kanw giati tha dimiourgisw diplomatiko episodio pentaetous diarkeias

27/9/07 10:00 AM  

Post a Comment

<< Home