Thursday, October 19, 2006

Εδώ


Μια στιγμή ξαφνική πριν χρόνια, ένα βλέμμα προς τη θάλασσα για το πλοίο που περίμενα να έρθει... Όταν σε είδα νόμιζα πως είχες φτάσει ΕΔΩ σε μένα, για να φύγουμε μαζί..
Για ότι δεν θέλησες να μάθεις κάποιος λόγος θα υπάρχει.
...Και όλα είναι εδώ και άλλα πολλά που ίσως φαντάστηκες για μένα.




Δεν έμαθες ότι μ'αρέσει να πίνω τον καφέ μου καυτό και να καίγεται η γλώσσα μου, όπως τώρα...
Πως μ'αρέσει ν'ακούω μελαγχολικές μουσικές στο ραδιόφωνο...
Να παίρνω το αμάξι και να ταξιδεύω τη νύχτα...
Να κοιτάζω μέσα σε ξένα σπίτια από τον δρόμο...
Τα Λούνα Παρκ...
Οι βόλτες που αρχίζουν μέρα και καταλήγουν αργά...
Το μαγείρεμα τη νύχτα...
Το ροζέ κρασί...
Οι βενετσιάνικες μάσκες...
Τα δάση...
Το άναμμα των κεριών...
Η μυρωδιά από λιβάνι...
Οι γάτες και τα πουλιά...
Τα ταξίδια που προγραμματίζονται έκτακτα, για όπου να'ναι...
Τα βραχώδη ακρογιάλια...
Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες...
Οι ζωγραφιές πορτραίτα...
Οι άνθρωποι που μου μιλούν κοιτώντας με στα μάτια...
Τα παιδικά χαμόγελα...
Τα τούρκικα παραμύθια...
Να αγκαλιάζομαι με τους φίλους μου...
Να κάνω μασάζ...
Τα γλυκά με κρέμα βανίλια...
Να χαμογελάω ακόμη και όταν είμαι χάλια...
Μ'αρέσει που με λένε ψώνιο...

Τα πιο μέσα της ψυχής βαθιά κρυμμένα. Το κλειδί κρατώ σφιχτά και αφήνω να γυαλίσει λίγο ανάμεσα στα δάχτυλα, απλά για να φανεί ότι υπάρχει... όποιος έχει χέρια επιδέξια θα το κλέψει...

16 Comments:

Blogger weirdo said...

Δεσποσύνη μου, ακόμη και όλα τα 'έξω' που αναφέρεις, λένε τόσα και για τα 'πιο μέσα'.. Αυτά της ψυχής.. Κράτα το κλειδάκι σου και άφησέ το να γυαλίζει.. Εξακολουθούν να υπάρχουν επιδέξια χέρια.. Ευτυχώς..:)

19/10/06 11:11 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Λες ε..; Θα δείξει!
Καλημέρα Weirdo μου!

19/10/06 11:20 AM  
Blogger VITA MI BAROUAK said...

Σ αρέσει που σε λένε ψώνιο μάλλον γιατί τα τούρκικα παραμύθια σου προκαλούν παιδικά χαμόγελα ακόμα κι αν είσαι χάλια…

19/10/06 2:32 PM  
Blogger Desposini Savio said...

...και επειδή μ'αρέσει να φοράω βενετσιάνικες μάσκες και εκτός αποκρεών..
αγαπητέ VitaMi

19/10/06 3:31 PM  
Blogger Margo said...

sumfwnw me to weirdaki!

ma apoluta omws!!!!

:-)

moutsssssssssssss

m aresei n mpantana:D:D:D:D::D

19/10/06 5:17 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Margoulaki σε φιλώ!
Να'σαι καλά...

19/10/06 6:40 PM  
Blogger Tradescadia said...

Όταν κάποιος δε μένει αρκετά για να μάθει, όλα αυτά που είσαι ΕΣΥ γίνονται αόρατα. Ακόμα κι η λάμψη από το κλειδάκι που βαστάς στα χέρια σου, δε φτάνει στα μάτια του ποτέ. Δικό του το χάσιμο. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Στο λέω εγώ, που τόσα χρόνια σ'αυτό το σεντούκι, ακόμα θησαυρούς ανακαλύπτω! Καλημέρα με φιλί!

20/10/06 9:08 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Θα to καταπιώ το κλειδί στο τέλος...
;) καλημέρα Tradescadia.

20/10/06 9:39 AM  
Blogger Ghost-hunter-gr said...

Αυτές οι λεπτομέρειες είναι που μας κάνουν μοναδικούς...

Μ'έκανες και σκέφτηκα αρκετά για τα πράγματα που αγαπώ και μισώ...

Thanks

20/10/06 1:02 PM  
Blogger Desposini Savio said...

@ Hunter - Ελπίζω να είναι περισσότερα αυτά που αγαπάς...

20/10/06 3:55 PM  
Blogger Little A said...

Όχι!!!!!
Να μην το καταπιείς το κλειδάκι σου! Επιδέξια χέρια μπορεί να μην υπάρχουν πολλά, όμως σίγουρα υπάρχουν.
Κ επιδέξιες ψυχές το ίδιο. Που θα μείνουν αρκετά για να τα δουν όλα αυτά.... κ μετά θα μένουν ακριβώς επειδή υπάρχουν όλα αυτά!

20/10/06 7:37 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Wishful thinking!
Κατα βάθος και'γω το πιστεύω little a...
Να έχεις ένα όμορφο Σ/Κ~

20/10/06 8:18 PM  
Blogger Άβατον said...

Το πλέον σημαντικό για μένα είναι αυτό το κλείδι που σε ορίζει και φυλάει τα "μέσα" σου, να μην κλαπεί από επιδέξια χέρια αλλά να χαριστεί αυτοβούλως σε αυτόν που θα κριθεί ως ο πλέον άξιος για να το κουβαλάει παντού και πάντα επάνω του διότι τις περισσότερες φορές αυτό που κλέβουμε σημαίνει πως δεν μπορούσαμε να το αποκτήσουμε επάξια με διαφορετικό τρόπο.

20/10/06 9:04 PM  
Blogger Serenity said...

Γέλασα μ' αυτό που έγραψες "Θα to καταπιώ το κλειδί στο τέλος..."

Ίσως γιατί κι εγώ το ίδιο λέω...

22/10/06 4:39 PM  
Blogger Sigmataf said...

Γεια σου...
Δεν έχω κάποιο comment.
απλά...Γειά σου...

22/10/06 9:29 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Άβατον: Ας ελπίσω τότε σε έναν έξυπνο και χαρισματικό κλέφτη! Γιατί για να το αφήσω από μόνη μου το κλειδάκι... δύσκολο..

Serenity: Ναι λεω πολλά παλαβά τελευταία ;) Ας μην το κάνουμε όμως!

Sigmataf: Γειά σου καλέ μου! Πολύ χαίρομαι που περνάς!

24/10/06 8:45 AM  

Post a Comment

<< Home