Saturday, March 10, 2007


"Την ώρα που σουρουπώνει, θ’άναβες ένα μικρό μπακιρένιο καντήλι.
Εγώ θα ξάπλωνα πάνω στη χλιαρή άμμο της ερήμου σου,
ποζάροντας κοιτώντας σε στα μάτια,
πίνοντας το κρασί που μου προσφέρεις.

Κρατάς μυστικό..;
Μόνον εσύ θα δεις την εικόνα πάνω στον πάπυρο που θα ζωγραφίσεις".


«Με το Φεγγάρι αγκαλιά» σ’ευχαριστώ για την πρόσκληση.

5 Comments:

Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη said...

ειναι ακομη πιο δυσκολο..να δωσεις μια ομορφη κι ευαισθητη εικονα μεσα απο λιγες σειρες..παρα πολυ ομορφο το εφτιαξες..μπραβο..καλο σ/κ σου ευχομαι..παω για καφε..ερχεσαι???

10/3/07 11:36 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Καλή μου Φεγγαρένια!
:)

11/3/07 4:40 PM  
Blogger Attalanti said...

Άκρως ταξιδευτικό :) Πολύ όμορφες εικόνες με λίγα λόγια.

12/3/07 3:01 PM  
Blogger Dawkinson said...

μυρίζει θαλασσινή αύρα...
Ωραίο δεσποσύνη μου!

12/3/07 5:19 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Attalanti και Miss Dawkinson σας ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που άρεσε η πολύ μικρή ιστορία μου!

12/3/07 8:57 PM  

Post a Comment

<< Home