Saturday, November 24, 2007

μακαρόνια νούμερο έξι


Αναζητώντας λόγους ύπαρξης, τρόπους ελιγμών και νέες δυνατότητες, είναι οι στιγμές που κοιτώ «προς τα μέσα», και ανασυντάσσομαι πίσω από κουρτίνες μακαρόνια.
Φτιαγμένες από πολύ λεπτές κλωστές, που νομίζεις ότι κρύβουν ιδιαίτερες πτυχές σου, αλλά έξυπνα μάτια βλέπουν κάτι πέρα από την εικόνα, την βασική μορφή που διακρίνεται πίσω από το υποτιθέμενο παραπέτασμα.
Έτσι λοιπόν είχα αποφασίσει από παιδί να κρύβομαι διακριτικά πίσω από κουρτίνες μακαρόνια, στις περισσότερες στιγμές της ζωής μου. Μερικοί κατάλαβαν το κόλπο.
Αυτοί που είναι φίλοι, μ’αφήνουν να νομίζω ότι κρύβομαι καλά. Ξέρουμε αμφότεροι ότι είναι μια βλακεία όλο αυτό, αλλά αφήνουμε να πλανάται στην ατμόσφαιρα πως τάχαμου τα καταφέρνω. Μερικές φορές, με βουτάνε και με τραβάνε έξω, αν δεν έχω αποφασίσει να βγω από μόνη μου.
Κάποιοι δεν βάζουν καν τα χέρια. Ποιά είσαι, τουλάχιστον να σε αγγίξω, να καταλάβω κάτι. Έ κάτι.
Μερικοί έρωτες κατάλαβαν, τι συμβαίνει πίσω από τις κουρτίνες μακαρόνια ή μπορεί και να κατάλαβαν και λάθος. Έφυγαν, έμειναν, έφυγα.

Συνάντησα έναν άνθρωπο μέσω επαγγελματικών συγκυριών, με ιδιαίτερη μόρφωση, ευφυέστατο. Αυτουνού οι κουρτίνες, σίγουρα είναι μακαρόνια νο.3 για παστίτσιο. Και έχει μοναδικό τρόπο να μπαινοβγαίνει σαν αίλουρος.
Λοιπόν, έλεγε πως οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουμε πως είμαστε έξυπνοι, ενώ είμαστε βλάκες και το παιχνίδι της ζωής, για τους περισσότερους είναι ένα κλείσιμο συμφωνιών, κατόπιν ανεπιτυχών διαπραγματεύσεων. Νομίζουμε ότι πήραμε το καλύτερο κομμάτι, δίνοντας το ελάχιστο από πλευράς μας, αλλά τελικά μπορεί να έχουμε δώσει ανεκτίμητης αξίας. Αυτό βέβαια το καταλαβαίνεις πολύ μετά και ρίχνεις μούντζες στη πάρτη σου, χωρίς νόημα πλέον.
Ναι, σίγουρα με επαγγελματικές ορολογίες αναπτύχθηκαν πολλά θέματα, αλλά εάν ο άνθρωπος ακόμη και μετά από πολυετείς σπουδές στο Χάρβαρντ παραμένει πεζοδρομιακός, μπορεί να καταλάβει ο καθένας τα λεγόμενα του. Και να τα δει σε περισσότερο βάθος για πολλές τις φάσεις της ζωής. Πιστέψτε με..

Μετά από αρκετές ώρες συζήτησης, σκέφτηκα πως λόγω ανασφάλειας οι περισσότεροι από εμάς, πεταγόμαστε συχνά έξω από τις κουρτίνες μακαρόνια, και ξεγυμνωνόμαστε εντελώς και μιλάμε, μιλάμε ακατάπαυστα, και λέμε «να, δείτε με» ενώ κάποιες φορές είναι το πιο ηλίθιο πράμα.
Πόσες φορές έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να μιλά σε στιγμές σιωπής ακόμη και με το ταίρι μας, επειδή φοβόμαστε αυτή τη σιωπή, λες και είναι τέρας που θα μας φάει. Και δεν περιμένουμε, κάτι, τον άλλον, τι μπορεί να θέλει να πει.


Αγαπώ τις κουρτίνες μακαρόνια. Διαφυλάσσω κάτι από το «αυτό που είμαι».


Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πριν λίγες μέρες, μέσα σε ένα μαγαζί, με κουρτίνες μακαρόνια στα παράθυρα.

25 Comments:

Blogger dim said...

Αυτός ο κύριος είναι ένας εξυπνάκιας που έχει έτοιμες 5-6 συναισθηκο-μαρκετινίστικες ατάκες της πλάκας. Ο προλογός σου είναι πολύ συναισθηματικός για να εντυπωσιάζεσαι από τέτοιες κλισαρισμένες επιδείξεις. Πολύ μου άρεσε αυτό με τις «κουρτίνες μακαρόνια» δεν διευκρυνίζεις όμως αν είναι βρασμένα ή άβραστα γιατί υπάρχει διαφορορετικός βαθμός δυσκολίας στη προσπέλαση. Επίσης θα σκέψου και το ενδεχόμενο με κουρτίνες από παπαρδέλες, άλλη αίσθηση...

24/11/07 9:18 PM  
Blogger ζαν said...

Δεσποσύνη, υπάρχουν τρόποι να μπαινοβγαίνεις απο τις κουρτίνες σου. Άμα είναι απλώς κουρτίνες μακαρόνια, τότε όταν βγαίνεις είσαι αρκετά γυμνός και αρκετά σίγουρος για τον εαυτό σου και για την ευαλωτότητα σου που δεν σε πολυπειράζει γιατί σε κάνει να είσαι πιο ανθρώπινος.
Άμα αντιμετωπίζεις τις κουρτίνες σου ως κουίντες, τότε όποτε βγαίνεις, είσαι πάντα μασκαρεμένος, είτε παίξεις μια σκηνή σπαραξικάρδια, είτε μια φαρσοκωμωδία... Τότε συνήθως είναι ηλίθιο πράγμα.
Άλλοτε είναι απλά τρυφερό. Και παράλληλα επικίνδυνο. ;)

24/11/07 9:36 PM  
Blogger ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ said...

Αγαπητή μου Δεσποσύνη, αφού προσυπογράψω ανενδοίαστα τις δύο πρώτες προτάσεις από το σχόλιο (του dim) και αναλαμβάντοντας τον απόλυτο κίνδυνο να παρεξηγηθώ, σου ομολογώ ότι αδυνατώ να αντιμετωπίσω τα μακαρόνια νούμερο έξι ως κουρτίνες. Αντιλαμβάνομαι ασφαλώς το πνεύμα του post, αλλά όχι και τέτοια ιεροσυλία!!! Καλησπέρες!!! :)))

24/11/07 10:31 PM  
Blogger Tradescadia said...

Ξέρεις κάτι; Όλοι έχουμε τις κουρτίνες μας. Άλλοι μακαρόνια Νο 6, άλλοι εκείνα τα χοντρά του παστίτσιου κι άλλοι λαζάνια - ολόκληρα παραπετάσματα - . Το θέμα ξέρεις ποιο είναι; Ότι με εκείνους που αγαπάς πραγματικά, δε φοβάσαι να δεις από μέσα από τις κουρτίνες τους, κι έτσι κι εκείνοι έχουν θάρρος να βγουν από κει μέσα. Όταν φτάσει κανείς στο σημείο της απόλυτης αποδοχής, όλες οι κουρτίνες είναι προσβάσιμες. Τεράστια αγκαλιά πρωινού Κυριακής!

25/11/07 11:27 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Καλώς όρισες dim. Πολλά πράγματα που ακούω τα περνάω μέσα από το προσωπικό μου φίλτρο, ακόμη και αν αφορούν τη δουλειά μου. έτσι, εάν μου κάνουν βέβαια, μπορώ να τα αφομοιώσω και να τα εφαρμόσω καλύτερα.
στη προκειμένη περίπτωση, ο κυριούλης ήταν ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ και αυτά που άκουσα ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ.


Αγαπητή Ζαν (πολύ ωραίο το όνομα παρεμπιπτόντως) οι "κουρτίνες" μου αφορούν τη πρώτη κατηγορία και σίγουρα δεν τις αντιμετωπίζω ως κουίντες.. η επικινδυνότητα έγκειται πάντα στο πόσο εκτείθεσαι και όχι στο πόσο "μασκαρεύεσαι". αν και έχω εκτεθεί συχνά, συνειδητά ή ασυνείδητα λέω πως μου έχει βγει σε καλό. γιατί δείχνω εμένα. take it or leave it που λένε! τις καλημέρες μου


Βασίλη μου, σου απαντώ μέσω του dim με τη σειρά μου. πιστεύω να σε κάλυψα! :)


Tradescadia εσύ είσαι η αποθέωση του "καταρρίπτω τις κουρτίνες σου". πλάκα μου κάνεις...; καλημέρα!

25/11/07 12:16 PM  
Blogger GhostHunter said...

Φέρνω τον κιμά... Βάζεις τις κουρτίνες?

:)

Τεσπα, εκείνο που δεν καταλαβαίνω εγώ τελικά, είναι γιατί κρυβόμαστε.
Τι κερδίζουμε τελικά? Η μη προσπάθεια είναι καλύτερη από μια προσπάθεια με αποτυχία?
Όσες φορές τόλμησα, κάτι κέρδισα. Είτε με επιτυχία είτε με αποτυχία.
Καλύτερα από το να κρύβομαι πίσω από οτιδήποτε.
Τα έχουμε παραμπλέξει στο μυαλό μας μου φαίνεται.

25/11/07 3:18 PM  
Blogger venomous said...

εμενα μου αρεσουν τα μακαρονια νουμερο 10 αλλα και τα φαρφαλε. :PP

25/11/07 9:07 PM  
Blogger the navigator said...

"Και βάφω τις κουρτίνες...

στο χρώμα που μισούσες !"

λοιπόν, αν είναι να υπερασπιστείς ένα παραπέτασμα από ζυμαρικά φρόντισε να είναι al dente...

πάντως νιώθω πολύ κοντά σε αυτό που λες...

25/11/07 10:54 PM  
Blogger Sigmataf said...

λόγω ανασφάλειας οι περισσότεροι από εμάς, πεταγόμαστε συχνά έξω από τις κουρτίνες μακαρόνια, και ξεγυμνωνόμαστε εντελώς και μιλάμε, μιλάμε ακατάπαυστα, και λέμε «να, δείτε με» ενώ κάποιες φορές είναι το πιο ηλίθιο πράμα.











Σήμερα ήσουν γλύκα...


χε~

25/11/07 11:31 PM  
Anonymous German said...

Μακαρονια στην πορτα ? Μονο?

μεταφορικα μιλωντας εχω πεσει σε πορτες bunker με κάμερες και μπράβους απέξω

Οχι μονον δεν ξερεις ποιος ειναι μεσα αλλα ουτε καν ρισκάρεις να πιθανολογείς

26/11/07 12:51 PM  
Blogger Angel Vs Life said...

kourtines giok, afou eixa varethei na petagomai exo apo autes. skeftomai enan toixo apo beton arme pleon... :o(

26/11/07 2:20 PM  
Blogger Breath Collector said...

Χμμ... κουρτίνες μακαρόνια.
Ευφυέστατο και πολύ ευφάνταστο. Ελαφρύνει θαρρείς τον πραγματικό ρόλο άμυνας που κατέχουν.

Δεν είναι άσχημες οι κουρτίνες. Νομίζω είναι εντελώς απαραίτητες.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει παράθυρο χωρίς κουρτίνες. Η διαφύλαξη του εσώτερου εγώ είναι πιο απαραίτητη από εκείνη των λοιπών τιμαλφών ειδών.

έτσι λέω.
Και ο κυριούλης εκείνος ήταν πολύ κυνικός μωρέ...

26/11/07 6:41 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Hunter δεν έχω άμεσα κατα νου το θέμα "τι κερδίζω". Πάντα υποσηνείδητα παίζει όμως το τι θα χάσω. με πιάνεις..


Venomous καλή όρεξη


Navigator έχεις να πεις περισσότερα από τις λέξεις. το ξέρω..


Φιλαράκι μου sigmataf εσύ που ξέρεις, γράψε ότι, μα ότι θες :)

26/11/07 10:12 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Γερμανέ αφήνω ξεκλείδωτες πόρτες, μα καμιά φορά παραμονεύει το μπλουλντόγκ


Angel! μη φτάνεις στα άκρα..


Breath collector "η διαφύλαξη του εσώτερου εγώ είναι πιο απαραίτητη από εκείνη των λοιπών τιμαλφών ειδών.." συμφωνώ και είναι όσα γράφω. και να ξερες πόσο μου αρέσει να κοιτώ από το δρόμο μέσα σε παράθυρα σπιτιών..!

26/11/07 10:43 PM  
Blogger Alex A. said...

Πολύ ωραίο ποστ! Τελευταία έχω ανάγκη από πολύ λιγότερες κουρτίνες και μου αρέσει πολύ...

26/11/07 11:07 PM  
Blogger Talisker said...

This comment has been removed by the author.

27/11/07 5:14 PM  
Blogger Talisker said...

Ο Τυπος
μια χαρα τα λεει
Ισως καταλαβαινουν αυτοι που τραβουν το κουπι
γιατι οι αλλοι οι αποστειρωμενοι απλα δεν μπαινουν στον κοπο να φανε τα μουτρα τους..

Ξερεις ποιος δεν τρωει τα μουτρα του και δεν κανει την αυτοκριτικη του ε?

Η αυτος που δεν κανει τιποτα
η αυτος που ειναι στην κοσμαρα του και πιστευει στην απολυτη πουπουλενια ευτυχια του ( με πουπουλα χηνος), ή ο απολυτος ναρκισσος!
(νεοι κατω των τριαντα εξαιρουνται )!

Κατα τα αλλα συχνα διαβαζοντας εξυπνα και καλοδουλεμενα ποστ
σκεφτομαι οτι ενας ολοκληρος κοσμος ζει και κινειται στο περιθωριο των μπλοκ..
και οσοι τα χαρακτηριζουν παρακμιακα η γκομενιστικα η δεν ξερω τι αλλο ..
απλα δενε χουν πεσει σε καλα μονοπατια..
η βλεπουν οτι θελουν να δουν!

Ειναι πολυ καλη η συλληψη και η φωτο .
_

Τελος τα μακαρονια Κανελονια ειναι τα καλυτερα ..
ευαερα , ευηλια και με μεγαλο ανοιγμα να μπαινοβγαινεις στα κλειστοφοβικα φεγγαρια!

Φτανει στις εξοδους να πεσεις σε καλα χερια και οχι κιτρινα!:)

27/11/07 5:18 PM  
Blogger Desposini Savio said...

καλέ μου Άλεξ χαίρομαι που είσαι καλά μ'αυτό. σε φιλώ


Talisker καλώς ήρθες!
συναινείς σε αυτά που γράφω και εγώ με τη σειρά μου σου λέω πως στη ζωή μου μαθαίνω να ακούω. κάθε μέρα και καλύτερα, κάθε μέρα και περισσότερο.και πολύ μου άρεσε το "ευαερα , ευηλια Κανελόνια και με μεγαλο ανοιγμα να μπαινοβγαινεις στα κλειστοφοβικα φεγγαρια" και λέω να υιοθετήσω μια τέτοια οπτική.

27/11/07 8:37 PM  
Blogger Talisker said...

Οποιος ακουει για να μαθαινει
κερδιζει
οποιος ακουει για να αντικρουει
δεν μαθαινει τιποτα..
...και δεν ακουει!

μμ καποιος το λεγε αυτο και ειναι και κακιστη η μεταφραση αλλα μου κανει..

κατα τα αλλα θα ξαναρθω εδω σιγουρα..σε διαβασα σχεδον σε ολα τα ποστ.

Πολλες φορες θελω να γραψω ετσι περι "κοινωνικων και αλλων θεματων της καθημερινοτητας "
αλλα επειδη αν κανω ενα τετοιο μπλοκ
θα γραφω ολη μερα
και θα κολησω
προτιμω να διαβαζω αλλα
που ισως τα λενε και καλυτερα .

Σ΄αυτα που εχουν επαφη με την γηινη πραγματικοτητα χωρις ωραιοποιησεις ,
χρονιο ληθαργο αμνησιας
και
αλλοιθωριζοντα παραμυθια λαιφ σταιλ
και επιδεικτικης καριερας μενω..

..μενω!

Γιατι και μενα μ΄αρεσει να ακουω και να μαθαινω...ειδικα απο οποιον δειχνει να μιλαει ειλικρινα!


Αρα θα ξαναρθω σιγουρα
σε ευχαριστω!

27/11/07 9:16 PM  
Blogger prasino liker said...

Desposini
οι κουρτινες μακαρονια ειναι πολυ ευθραυστες.Δεν νομιζεις;
Σπανε και κομματιαζονται πολυ ευκολα.Ο εαυτος μας θα ανακαλυφθει τοτε και πρεπει να ειμαστε ετοιμοι για εκεινη την στιγμη.

27/11/07 11:37 PM  
Blogger Shades said...

Νομίζω ότι έπεσα σ' ένα από τα καλύτερά σου ποστ.. και μάλιστα χωρίς κουρτίνες.
Κουρτίνες μακαρόνια μπερντέδες κλπ.. δεν υπάρχουν σε βάθος χρόνου, εμείς νομίζουμε ότι είναι εκεί και μόνο εμείς τις βλέπουμε.
Ακόμα και μέσα από σιωπές βλέπουμε αν εμείς το επιλέξουμε... πολλές φορές όμως βλέπουμε αυτά που θέλουμε μόνο και όχι αυτά πραγματικά είναι απέναντί μας.
Φιλιά και μια καλησπέρα με χαμόγελο.

28/11/07 4:21 PM  
Blogger Кроткая said...

βλακείες λέει ο συνάδελφός σου.
και με μαθηματικά να το δεις δεν στέκει!
πέραν της κλισαδούρας δλδ, πώς είναι δυνατόν; τότε είμαστε όλοι χαμένοι και κερδισμένοι ταυτόχρονα!

εμένα πα΄ντως οι κουρτίνες μου είναι πολύχρωμα μακαρόνια, ξέρεις, εκείνα που είναι με σπανάκι, καρότο κλπ!

29/11/07 1:45 PM  
Anonymous Βουκεφάλας said...

Μεγάλη μπουκιά (από μακαρόνια) φάε... δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ξεπηδήσει από τις κουρτίνες ούτε μία φορά ντυμένος. Μάλλον το να μάθεις να βγαίνεις γυμνός είναι μια κρυφή Ιθάκη.
Σκέψου και τον γυμνισμό: όλοι το γουστάρουν, λιγότεροι το τολμούν. Γιατί; Ντρέπονται να φαίνεται κάτι πολύ προσωπικό τους; Ίσως το ίδιο να συμβαίνει και με την ψυχή.
Τέλος πάντων, μπορεί και να λέω μ@#$%ες, μετά από τόσες ώρες δουλειάς τι να σου κάνει το έρμο το μυαλό!
Ένα πράγμα μπορώ να πω με σιγουριά: ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΙΣ ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΕΕΕΕΣ!
Πολλά φιλιά και ελπίζω να σε δω σύντομα!

29/11/07 7:26 PM  
Blogger synas said...

Κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, λέγεται αυτό κοινώς. Γιατί φαινόμαστε... από χίλιες δυο λεπτομέρειες. Ειδικά -όπως λες- στα έξυπνα, ή μάλλον στα διεισδυτικά, μάτια.

30/11/07 4:19 PM  
Blogger Sigmataf said...

Αυτό κάνω.

3/12/07 1:36 AM  

Post a Comment

<< Home