Tuesday, March 20, 2007

από το λαγούμι


Μια φίλη μου κάποτε μου έκανε ένα τεστ προσωπικότητας. Από αυτά που σου κάνουν και γελάς, από αυτά που κυκλοφορούν στο net και τα κάνεις γρήγορα πριν τα σβήσεις ή τα πρωθήσεις κάπου αλλού.
Αυτό που μου έχει αποτυπωθεί είναι η αίσθηση που σαν μίνι ιστοριούλα, σου αφήνει στο τέλος ένα χαζό χαμόγελο ή ένα ερωτηματικό. Αν είχα κάνει μια άλλη επιλογή, πως θα είχε εξελιχθεί η ιστορία;

Βρισκόμουν μπροστά από ένα δάσος και έπρεπε να το περιγράψω πως το φανταζόμουν. Θα έμπαινα στο δάσος ή απλώς θα το κοιτούσα; Επέλεξα το πρώτο.
Περιέγραψα το δάσος πολύ πυκνό, με πολύ ψηλά δέντρα, οι ηλιααχτίδες να γλυστράνε μέσα από τις φυλλωσιές και να με ζαλίζουν ευχάριστα όπως σήκωνα το κεφάλι μου ψηλά για να διακρίνω τον ήλιο. Περπατούσα πηγαίνοντας από’δω και από’κει, άκουγα ήχους, πουλάκια, μιλούσα με τα ζωάκια. Αν είμουν κάτοικος του δάσους αυτού, πιθανό να είμουν σκίουρος ή λαγός. Μπορεί λαγός, γιατί όταν είμουν 8 είχα στο σπίτι μου έναν λαγό που τον αγαπούσα, τον τάιζα κεφτέδες και τον φιλούσα στο στόμα. Λαγός λοιπόν.

Τις τελευταίες μέρες το δάσος μου έχει νέφη. Λες και η υγρασία όλη βγήκε από το χώμα και προσπαθεί να με ξυπνήσει. Είναι μια υγρασία περίεργη, που μου δημιουργεί θλίψη, εκνευρισμό, και ξέρω πως αυτό σε λίγο μπορεί να μετατραπεί στην κατάσταση που ζω για μερικά φεγγάρια κάθε χρόνο από παιδί, εν μέσω ενός δημιουργικού θυμού. Ο θυμός είναι ωραίο συναίσθημα, μα παρεξηγημένο. Τα πιο ανατρεπτικά πράγματα στη ζωή μου τα έχω κάνει υπό την επίρρεια «θυμού». Ενός καλού θυμού.
Αν είχα τις απαντήσεις για τώρα, θα είμουν πολύ ευτυχισμένος άνθρωπος. Μερικές φορές, νιώθω πως μπορεί να χρειάζομαι ένα νοητό χέρι να με τραβήξει, να είναι αυτή η απάντηση. Απλά να βγω από τα νέφη και τον δρόμο θα τον βρω και θα τον ορίσω μόνη μου.

Πριν λίγες νύχτες είδα τίς «Νύχτες της Καμπίρια» του Φελλίνι. Στη τελευταία πράξη, πέφτει η πιο ελπιδοφόρα ατάκα που έχω ακούσει σε ταινία, σε συνδυασμό με όλη την εικόνα... εν μέσω γελαστών νέων που παίζουν μουσική, τραγουδούν, χορεύουν, μα σαν να έχουν ξεπηδήσει μέσα από ένα μελαγχολικό τσίρκο.
“Buona sera” λέει παραδεισένια χαμογελαστά μια άγνωστη περαστική κοπέλα στη Cabiria που μέχρι πριν λίγες στιγμές νόμιζε πως η ζωή της είχε τελειώσει. Ήταν αυτό το "χέρι".
Αν βλέπατε το βλέμμα της Cabiria…με ένα αντανακλαστικό χαμόγελο. Το βλέμμα αυτό ήταν τα πάντα! Και τώρα που το έφερα στο μυαλό μου χαμογέλασα και΄γω αντανακλαστικά.
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να περνάει αμαχητί.
Σικέ ατάκα, μα πάνσοφη.

20 Comments:

Blogger Trelofantasmeni said...

Η ζωή πράγματι είναι πολύ μικρή για να την αφήνουμε να περάσει έτσι ....συμφωνώ απόλυτα.
Πρώτη φορά πέρασα απο το Blog σου και μου άρεσε , θα τα ξαναπούμε.

Καλημέρα

20/3/07 9:31 AM  
Blogger 3 parties a day said...

Ακριβώς.
Και πριν από ένα μόλις λεπτό κοίταξα έξω από το παράθυρο και είδα ένα σκιουράκι να πηδάει από κλαδί σε κλαδί (αλήθεια λέω).
Αυτό είναι ένα καλό σύμβολο, δε νομίζεις;

20/3/07 9:36 AM  
Blogger Paranoia said...

"Αντανακλαστικό χαμόγελο"
είναι εικόνα που τα λέει όλα, σε ενα "τικ". Και πόσα πράγματα είναι κλειδωμένα σε ένα "τικ"? Η ίδια η ζωή,
Καλή σου μέρα!

20/3/07 11:08 AM  
Blogger maika said...

τελικά το τεστ τι έγινε??? Καλά σε έβγαλε ήηηηηηηηηηη.... γιατί εμένα όλα τα τεστ μου λένε να πάω να κοιταχτώ....

Θέλω να δω την ταινία που περιγράφεις εδώ και πολύ καιρό αλλά ακόμα δεν τα έχω καταφέρει...
Που θα μου πάει όμως....
καλημέρα!!

20/3/07 11:43 AM  
Blogger Angel Vs Life said...

kati sxetika me ton thymo.
"an kratiseis mia stigmi thymou, kerdizeis xilies stigmes eutyxias" leei mia paroimia.
kalimera :o)

20/3/07 11:44 AM  
Blogger Attalanti said...

ΛΑΤΡΕΥΩ τον Φελλίνι. Απλά τον λατρεύω.

Ψηλά το κεφάλι, γλύκα!

20/3/07 1:49 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Trelofantasmeni δεν ξέρω αν έχεις τη χάρη του ονόματος, αλλά μιλάς σωστά :) καλώς όρισες

3parties! Αχ τι καλά να ζούσα στην όμορφη Αυστρία όπως και'συ... ναι, είναι καλό σύμβολο το σκιούρι!!!

Paranoia όλα σε ένα τικ, μια ελάχιστη στιγμή που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα

Maika να το δεις το ταινιάκι, Είναι απίθανο!

Angel σου μιλάω για θυμόοοο. Μπορούν να γίνουν και πολύ όμορφα πράγματα μέσω αυτού, καλημέρα

Attalanti τότε υποθέτω πως θα σου άρεσε και Giulietta Masina (η Cabiria), η αγαπημένη του!

20/3/07 2:48 PM  
Blogger allmylife said...

γι' αυτό το βλέμμα την αγάπησα.

και σένα για το "αμαχητί".

20/3/07 3:45 PM  
Blogger Εντροπια said...

Είναι πράγματι μάγος ο Φελλίνι !!!

Κατά τα άλλα μερικές φορές τα πράγματα είναι πιο δύσκολα από ότι νομίζουμε, αλλά αν όλα ήταν εύκολα δεν θα "πιπέριζε" η ζωή… ;)

20/3/07 5:40 PM  
Blogger Desposini Savio said...

All my Life :))) να έρχεσαι, χαίρομαι πολύ

Εντροπια ΕΕΕΤΣΙ, αλλά το πολύ πιπέρι μπορεί να μας κάψει κιόλας

20/3/07 6:21 PM  
Blogger celsius33 said...

ώστε νέφη ε? Είναι και αυτή η ανώμαλη άνοιξη , ο εκνευρισμός του παράξενου κλίματος ..μη στενοχωριέσαι , είσαι δυνατή από τα γραπτά σου. Το λαγουδάκι υπέροχο. Δυστυχώς έχω δει ελάχιστο Φελίνι. Κρίμα για μένα .

20/3/07 7:35 PM  
Blogger celsius33 said...

ώστε νέφη ε? Είναι και αυτή η ανώμαλη άνοιξη , ο εκνευρισμός του παράξενου κλίματος ..μη στενοχωριέσαι , είσαι δυνατή από τα γραπτά σου. Το λαγουδάκι υπέροχο. Δυστυχώς έχω δει ελάχιστο Φελίνι. Κρίμα για μένα .

20/3/07 7:35 PM  
Blogger Shades said...

Δεσποσύνη να πω κι εγώ μια ατάκα που μάλλον δεν είναι καθόλου σικέ.. «είμαστε γεννημένοι για να υπηρετούμε τα πάθη μας» και ο θυμός ένα πάθος είναι απόλαυσέ τον...

20/3/07 10:55 PM  
Blogger lust-time said...

Η ζωή χαρίζεται χωρίς να ανατραπεί!...ΚΑΛΗΣΠΈΡΑ

21/3/07 12:39 PM  
Blogger Sigmataf said...

ταιριάζουμε.....

νιώθω.

21/3/07 2:00 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Celsius33 δυνατή λες; είμαι και μου τη δίνει συχνά αυτό. Είμαι ένας λαγός.

Shades.. τι είπες τώρα!!! ας τον απολαύσω τον θυμό μου λοιπόν...

Lust-time καλησπέρα! εγώ απ'την άλλη πιστεύω ότι τα περισσότερα πράγματα στη ζωή ανατρέπονται :)

Sigmataf "σε φάση" είσαι και'συ ε..; Ελπίζω όχι σε "αφασία"!

21/3/07 6:29 PM  
Blogger pastaflora said...

Είναι φορές που τη ζωή πρέπει να την αρπάζεις από τα μαλλιά. Συχνά με θυμό. Μην την αφήσεις μόνο να σε πάρει από κάτω. Άρπαξέ την και τρέχα: σαν λαγός!

21/3/07 10:12 PM  
Blogger Tradescadia said...

Κοριτσάκι, ένα μεγάλο "φου" κάνω στο δάσος να φύγει η πάχνη που σε βαραίνει και σου θολώνει την όψη. Αμαχητί; Ποτέ!

22/3/07 8:21 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Pastaflora welcome! Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται (λένε). Σήμερα μπορεί να το πάιξω roger rabbit...

Tradescadia φοουουουουουυυυυυυ ;)

22/3/07 9:59 AM  
Blogger Ghost-hunter-gr said...

"Η ζωή είναι πολύ μικρή για να περνάει αμαχητί"

Σωστό, αλλά και οι δυνάμεις λιγοστεύουν...

22/3/07 2:27 PM  

Post a Comment

<< Home