Tuesday, December 12, 2006

Βρε γατώνι









Ένα βράδυ όπως το αποψινό ήξερα πως στο μόνο μέρος που θα έβρισκα να παρκάρω είναι η αλάνα της γειτονιάς.
Και να σκέφτομαι "όχου τα γοβάκια μου θα λερωθούν με λάσπη μέχρι να βγω από εκεί" καθότι βρέχει από νωρίς και η αλάνα είναι σκέτο χώμα.
Παρκάρω κάτω από ένα πεύκο και βγαίνω... Και τη βλέπω...
Μια γάτα πορτοκαλιά, παχουλή, με μεγάλα βρεγμένα μουστάκια, έμεινε με το δεξί της πόδι μετέωρο. Να με κοιτά.
Και τη κοιτάω. Και λες και μου μίλησε η γάτα...

Ένιωσα ότι έβλεπα τον εαυτό μου στη γάτα. Στη βρεγμένη γάτα δηλαδή...
Και με κάρφωσε με τα γκρί της ματάκια και'γω με τα δικά μου τα καστανά.
"Α ρε Σαβ" λέω από μέσα μου "λες πια να σε καταλαβαίνουν μόνον οι γάτες;"
"Πάει τη ψώνισα" σκέφτομαι αμέσως.

Η γάτα ανακάθησε τότε.
Της άπλωσα το χέρι μου και τη μίλησα τρυφερά με τον τρόπο που μιλάω στα ζωάκια. Και ειδικά στα αιλουροειδή, που τους έχω και αδυναμία.
Έκανε ένα, δύο βήματα προς το μέρος μου. Μάζεψε τη ραχοκοκκαλιά της, σύρθηκε σχεδόν και ήρθε κάτω από το χέρι μου.
Χαρά εγώ! "Θα χαιδέψω τη γατούλα" είπα και άγγιξα το λαιμό της που είχε ήδη τεντώσει.
Σχεδόν ένιωσα το γουργουρητό της κάτω από το βρεγμένο της τρίχωμα. Για δευτερόλεπτα.
Και ξαφνικά η γάτα κάνει ένα μπράφ και φεύγει σφαίρα...
Έμεινα να τη κοιτάω που απομακρυνόταν...

...Έεετσι το γατί, καλά ξηγιέται. Αλλά και οι άνθρωποι το ίδιο δεν κάνουν κάποιες φορές..;
Και δεν βγάζω τη δική μου ουρά μου απέξω...

Άνοιξα την ομπρέλλα μου και προχώρησα γρήγορα για το σπίτι μου...

Και η βρόχα συνέχιζε να πέφτει ράιτ θρου, όπως λέει και ο αγαπημένος μου Ζαμπέτας...

22 Comments:

Blogger Desposini Savio said...

*Αποσπάσματα από έρωτες*

Χειμώνας βαρύς, κρύο πολύ
κι εκείνο το βράδυ το φεγγάρι
δε βγήκε, τα σύννεφα χαμηλώσανε
και η βρόχα έπεφτε, στρέιτ θρου.

Εκείνη μονάχη της,
έψησε ένα καφεδάκι,
άναψε ένα τσιγαράκι, πήγε στη βιβλιοθήκη της,
πήρε τον πρώτο τόμο από
τ' απομνημονεύματά της,
ξάπλωσε στη ντιβανοκασέλα της
κι άρχισε να τα διαβάζει ένα-ένα.

Ο πρόλογος δεν έλεγε και πολλά
πράγματα. Μα σαν έφτασε στη
σελίδα 96 εκατομμύρια τετρακόσια
εβδομήντα τρία οχτακόσια είκοσι
έξι, κάθετος,παύλα και κάτι ψιλά,
έγραφε οτι συνεδέθη με νεαρόν,
αλλά το ειδύλλιο δεν εκράτησε
παρά μόνον τρία εικοσιτετράωρα
διότι ούτος εκ των υστέρων
απεδείχθη ακατάλληλος.
Κι έτσι "καθαρίσανε" ένα βράδυ
που το φεγγάρι δεν βγήκε
και η βρόχα έπεφτε, ράιτ θρου.

Σελίδα 9 του εβδομηκοστού
τετάρτου τόμου.
Έγραφε οτι ήτανε καλοκαιριά
κι οτι είχε βγει στην παραλία
να κάνει το μπάνιο της.
Εκεί γνώρισε ένα νεαρό,
τον επλησίασε, ανταλλάξανε
μερικές κουβέντες και τον
ρώτησε για τ' όνομά του.
Εγώ, της λέει αυτός, ονομάζομαι
Φριτς. Τον αγάπησε τρελά. Αλλά
σαν μπήκε το φθινόπωρο, αυτός
την πούλεψε για την πατρίδα του
και κείνη ξέμεινε μόνη της,
ένα βράδυ που το φεγγάρι
δεν βγήκε και η βρόχα έπεφτε,
ράιτ θρου.

Σελίδα 6, Άρθρο Βου,
Παράγραφος Ξου, Κεφάλαιο Θου.
Έγραφε οτι πήγε και τον
εσυνάντησε και του είπε οτι
θα έπρεπε να γίνει ο γάμος.
Αυτός δεν έφερε αντίρρηση και
προσδιορίστηκε Πέμπτη ώρα μηδέν
και τριάντα τρία πρώτα και
σαράντα εννέα δεύτερα.

Η μέρα πλησίασε,
εκείνη για να πάει να παντρευτεί,
μπήκε στο μπάνιο της,
έριξε τα αποσμητικά της,
τα απορρυπαντικά της, ντύθηκε,
φόρεσε το νυφικό ενώ απ' όξω
το φεγγάρι δεν βγήκε
και η βρόχα έπεφτε, ράιτ θρου.

"Αυτή είναι
η ιστορία μιας κυρίας"

Στίχοι/Μουσική/Ερμηνεία: Γιώργος Ζαμπέτας

12/12/06 1:58 AM  
Blogger Tradescadia said...

Αγαπημένη μου Δεσποσύνη, εκείνοι που φεύγουν στο άγγιγμα σου είναι οι δειλοί που δεν αντέχουν τόση αγάπη. Εκείνοι που δεν έχουν καταφέρει ούτε τα σωθικά τους να αγαπήσουν. Μην ξεχάσεις ποτέ ότι θα υπάρχουν πάντα δίπλα σου λίγοι αλλά ξεχωριστοί, που όχι μόνο δεν θα φεύγουν, αλλά θα το αναζητούν κιόλας το χάδι σου και δώρο θα το νιώθουν. Γλυκό φιλί για καλημέρα!

12/12/06 11:27 AM  
Blogger weirdo said...

Γατώνι μου, καταπληκτικό κείμενο..!
Μεγάλο νιαουροφιλίίί!!

12/12/06 11:59 AM  
Blogger Alkyoni said...

Δεσποσύνη μας... δεν έμεινε καν ένα χαμόγελο να πλανιέται στον αέρα,όπως στην αλίκη στω χώρα των θαυμάτων με το γάτο του Τσέσαϊρ;;;
:)

12/12/06 4:28 PM  
Blogger Τάσος Ν. Καραμήτσος said...

Ανάμεσα στους τόσους γνωστούς σου θα ξεχωρίσεις και λίγους - ελάχιστους - που θα είναι φίλοι
Και αυτό δεν είναι λίγο
Καλησπέρα

12/12/06 6:42 PM  
Blogger shades in the dark said...

Η αναφορά σου στο μάγο Ζαμπέτα μου φτάνει.. να αφήσεις τις γάτες και να βρεις τα χίλια περιστέρια του Ζαμπέτα αυτά που σου κρατούν τα χεριά..
Καλό απόγευμα.

12/12/06 7:21 PM  
Blogger Xνούδι said...

Respect στον αγαπημένο σου Ζαμπέτα
"Και η βρόχα συνέχιζε να πέφτει ράιτ θρου"
Άπαιχτο και έτη φωτός μπροστά ήταν ο άνθρωπος για να λέει τέτοια.
Εγώ πιστεύω πως όλα τα δεν μπορώ και είσαι πολύ και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά είναι φτηνές δικαιολογίες. Αν ο άλλος θέλει, δεν χαμπαριάζει τπτ και δεν τον σταματά και τπτ.
(Είπα ότι τα βαρέθηκα? Το είπα, αλλά το ξαναλέω).
Καλημέρες Σαβ γλυκιά.

13/12/06 8:37 AM  
Blogger allmylife said...

Καλημερούδια - από γατομάνα!!!
Σε διαβεβαιώ λοιπόν δεσποσύνη, πως κάτι άλλο της απέσπασε την προσοχή...το αποκλείω να έφυγε λόγω εσού - αυτά μόνο οι άνθρωποι τα κάνουν...
αριστούργημα ποστ
αριστούργημα σχόλια
Σας φιλώ.

13/12/06 11:00 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Tradescadia δεν νομίζω ότι υπάρχουν "δειλοί" άνθρωποι, απλά υπάρχουν κάποιοι που θέλουν χάδι όταν το θέλουν αυτοί, χωρίς να αιφνιδιάζονται από το κάτι παραπάνω...

Weirdo σου στέλνω τα φιλιά μου επίσης. Νιαααρ!

Alkyoni τι μου θύμισες τώρα :) Χαμογελώ τώρα που σε διαβάζω πάντως!

Τάσο καλημέρα. Καλώς σε βρήκα. Θα περάσω!

Shades αγαπημένε! Τον Οκτώβρη είχα βάλει post το απόλυτο κομμάτι "Χίλια περιστέρια". Που ελπίζω να τα βρω...

Χνουδάκι λατρεύω Ζαμπέτα.
Έχεις τόσο δίκιο καλή μου για τα υπόλοιπα που αναφέρεις.

All my Life σε ευχαριστώ! Καμιά φορά νιώθω πως γράφω σαν παιδί...

13/12/06 11:27 AM  
Blogger Desposini Savio said...

ενημερωτικά... σε όσους έχουν beta στα blog τους, δεν μπορώ να αφήσω καθόλου σχόλια.

13/12/06 11:37 AM  
Blogger Στέφανος said...

Αν τώρα εγώ παρομοιάω τις γάτες με τις γυναίκες (και τους σκύλους με τους άντρες, αλλά αυτό είναι άσχετο) θα φάω ξύλο ε;
:-)


Αυτό για το beta blog πως το αποφεύγουμε;

13/12/06 2:06 PM  
Blogger Στέφανος said...

Αχά

Άκου Δέσποινά μας

Switching with team blogs and getting out of beta
Just before the weekend we added the final piece to the transition from old Blogger to the new Blogger in beta: members of team blogs can now switch to the new Blogger. This is the last step before we take the new Blogger out of beta.

Και κοίτα και εδώ
http://buzz.blogger.com/2006/11/blogger-beta-feature-complete.html

Για το προηγούμενό μου σχόλιο . . . βαράτε άφοβα, φοράω κράνος :-)

13/12/06 2:30 PM  
Blogger Ghost-hunter-gr said...

Γεια σου γατούλι...

13/12/06 3:44 PM  
Blogger Άβατον said...

Και σκέψου πως την ιστορία μιας κυρίας την έγραψε ένας άντρας. Ίσως κάτι να σημαίνει και αυτό.

13/12/06 8:46 PM  
Blogger Άβατον said...

Και σκέψου ότι το έγραψε άντρας...

13/12/06 8:57 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Στέφανε μη γίνεσαι κακός ;)

Hunter μη με συγκρίνεις με τη ψιψινέλ. Οποιαδήποτε ομοιότητα είναι λανθασμένη!

Άβατον άντε και το σκέφτομαι...

13/12/06 11:43 PM  
Blogger Ghost-hunter-gr said...

Δεν σε συγκρίνω με τίποτα...

14/12/06 12:02 AM  
Blogger Desposini Savio said...

Hunter@ εντάξει λοιπόν! :)

14/12/06 1:05 PM  
Blogger Καπετάνισσα said...

Άσμα κορυφαίο.
Υπόκλιση.

Τώρα, για τα άλλα...
Το χάδι είναι άγγιγμα.
Παραδοχή. Παράδοση.
Άρα φόβος.
Και δεν είναι που υπάρχουν νύχια.
Είναι που το δέρμα, έγινε τραχύ.

16/12/06 2:51 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Καπετάνισσα,
για να ξεπεράσω το φόβο μου προς το άγνωστο, αγγίζω χαιδεύω...
Και είναι τρομακτικό κάποιες στιγμές, όταν στο απόλυτο σκοτάδι νιώσεις το δέρμα το τραχύ, όπως λες.
Και λέω στον εαυτό μου, αν έχω κέφια "μπορεί να το γλυκάνω, που ξέρεις";

16/12/06 5:56 PM  
Blogger Menios said...

Τα σέβη μου Δεσποσύνη.. υποκλίνομαι..
..καλά το κατάλαβες αυτός που φαντάζεσαι είμαι.. ο Μένιος ο σκύλος ο ταμ ταμ ταμ.
Καλό βράδυ.

18/12/06 8:38 PM  
Blogger Desposini Savio said...

Welcome Menios. Μόλις πέρασα από το νέο σου χώρο!

18/12/06 10:43 PM  

Post a Comment

<< Home